Perşembe, Mayıs 24, 2012

böyle iyi

bazen yakınımdaki insanların başını belaya sokacağım düşüncesini kafamdan atamıyorum. niyesini bilmekle beraber neden diye sormuyorum. neyse. eskiden çok içli masalarda oturup neredeyse ağlayarak kalkardık ya o masalardan... artık öyle değil bol bol gülmeyi öğrendim. hüzünlendiren kadınları eskilerde bıraktım.
kendim dahil etrafımdaki sirk'e gülmeyi, gülebilmeyi becerebiliyorum.

bazı insanları terk ettim bazılarını da terk edeceğim günler yaklaştıkça seviniyorum. evet, haklılar, haklarını iade ediyorum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...