Perşembe, Mayıs 24, 2012

gün

evet, hiçbir zaman doğruyu bulmak için yola çıkmadım. sadece yaptığım soru sormaktı. bildiğim her şeyi sorgulayarak devam ettim. beynimin iflas etmesi, ruhumun çalkalanması; diğer büyük şeylerin yanında belki pirinç tanesi kadar küçük ve anlamsız olabilir. fakat hâlâ kendimi güçlü hissetmemi sağlayan şeyler silsilesinin daha doğrusu güçlülüğün demir halatlarını tutuyorum. şimdi bırakamam, şimdi belki de farklı bir yoldan gideceğim. bilmiyorum.


böyle iyi

bazen yakınımdaki insanların başını belaya sokacağım düşüncesini kafamdan atamıyorum. niyesini bilmekle beraber neden diye sormuyorum. neyse. eskiden çok içli masalarda oturup neredeyse ağlayarak kalkardık ya o masalardan... artık öyle değil bol bol gülmeyi öğrendim. hüzünlendiren kadınları eskilerde bıraktım.
kendim dahil etrafımdaki sirk'e gülmeyi, gülebilmeyi becerebiliyorum.

bazı insanları terk ettim bazılarını da terk edeceğim günler yaklaştıkça seviniyorum. evet, haklılar, haklarını iade ediyorum.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...