Salı, Aralık 11, 2012

the end

Ben çok yanılıyorum arkadaşlar, görüyorum 63 kişi olmuşuz. Toplansak bir kurtarılmış mahalle kurarız Basar yıkarlar o ayrı! Ben yazarken yani şu anda Azer gibiyim, kaldıramıyorum artık, küfür edesim var düzen geliyor sürekli aklıma, çıkıp özel mülkiyetin duvarlarına yazasım var. Olmuyor. Yani çok açık yazıyorum, korkuyorum da, o da kesmiyor, sosyal medyayla alakalı bazı sorunlar var, açıkça yazmak yüreklilik gerektiriyor üstelik, başına bela almak, polisin kapına dayanması ya da bu gibi şeyler... Yoldaş demeye bile çekinir oldum örneğin, kızınca, sinirlenince Ah Musin gibi beş bin adam oluyorum.

Ahmet Kaya'yı hatırlayıp faça atasım geliyor, bir Amy W. havasına giriyorum, ee arada içki falan da var. Katlıyor haliyle, koca bir Kadıköy oluveriyorum.

Kısaca, nereye kadar böyle kolaylıkar bilmiyorum.

Arkadaşlar son, yoldaşlar öldü, medya gururunu korurken.

Bana çok söz düşmüyor.

Sadece eyvallah'tan ve hayırlı olsun'dan başka ne kalıyor geriye onu da bilmiyorum.

Bir adam gibi yazdım "şimdi homofobik falan da diyorlar" o kadar la alakalı bir la-mı-cim- mimiz var ha la!

Pazartesi, Aralık 10, 2012

Gidenler...

Her kış geliyor aklıma, beyaz bere ve ayakkabısı delik adam. Birde Türk bayrağı var, çekilmiş işte bir yerlerde...


Pazartesi, Aralık 03, 2012

Kırk yıl mı, kırk katır mı, kırk satır mı?

Ceketimin astarı yırtık bunu düşünüyorum. Ya vestiyer varsa, ya ceketimi isterse, astar!
Yanımda eşim; deri, kahverengi çizmeleri bordo elbisesi ve kahverengi deri ceketiyle yanına hiç yakışmadığımı düşünüyorum. Evde parlattığım biralar şimdi anlımda tomurcuk tomurcuk ter. Minibüsle gittiğimiz müzeye biliyorum ki cipleriyle gelen artist, aktris, yazar camiasının ileri gelenleri ve bolca içki. Umarım bir tanıdık görürüm diye resepsiyona yürüyoruz, ellerinde i-ped'ler konuk listesine bakıyorlar, ismimizi arıyoruz. "Buyurun" diyorlar. Geçebilirsiniz "Ulaş bey"

Hanım evdeyken halbuki söylemişti. "Şu siyah takımı giy" Evet, takım elbise.. Ama düğün ve cenaze harici takım elbise giydiğimde kefen bir cesede nasıl oturursa bana da öyle oturuyor. Kendimi içinde kaybolmuş hissediyorum. Kadife pantolonum -kahverengi- kirli sarı ceketim ve kazağımla girdiğim yerde dakika bir gol bir sigara bitmiş. Sabancı Müzesindeyim ve sigaram yok! Cılız bir çalışana yaklaşıp sigara alabileceğim bir yer var mı diyorum, omzumda bir el Can Dündar "Pardon diyor geçebilir miyim?" Dedim ya ünlü enflasyonu var. Gözler tabii şu virane İUA yurttaşınızda, sarı ceketli kim bakışları arasında, kızdan aldığım tekelin yolunu tutuyorum. Sigara almam gerekiyor, biraz olsun üzerimdeki gerginliği atmam... O da ne! Kazağıma kuş sıçıyor. Pelte kıvamında küçük bir buzağı sıçmığı kadar sade, gri, beyaz. Kime sıçacağını iyi biliyorsun aferin! Neyse bir tekel bulup sigara alıyorum dönüşte kırmızı halının üzerinden geçerken kameramanlar coşuyor, bir poz alabilir miyiz? Elbette hayır!

Tekrar eşimin yanına dönüyorum içimde dayak yemiş çocuk sürüleri. En dip tarafa geçip insanları izliyor ve içiyoruz. Şarap güzel fakat kesmiyor, rakı alıyorum. İyi bu. Güzel! Bir tane daha bir tane daha... Kırkıncı yılımızı kutlamak için misafirlerimizi salona davet ediyoruz anonsları arasında giriyoruz. Bakanları şimdiye kadar hiç alkışlamadım. O akşamda öyleydi. Kültür bakanı çıktı vasat bir konuşma yapıp ortalama alkışını aldı. Müzik diledik güzeldi. Tekrar dışarı çıkıp, ciğerlerimizi biraz daha sigara ve havayla doldurduktan sonra boğazımızı yeniden ıslatmaya koyulduk. Yavaş yavaş kafayı buluyordum ve beni geceye davet eden editör arkadaşı aradım, zaten kendisi arkadaşlarıyla az ileride eğleniyordu. Telefonu açtı. Tam arkandayım dedim. Oturdu tanıştık birkaç tanışma cümlesinden sonra, çok çalıştığından dem vurdu. 13 saati geçen mesaisinden bahsetti. Sanatla bu kadar ilgilenmek insanı hasta eder diye kafamdan geçirdim. Zaten kız yorgundu. Kalkıp eğlenmeye ihtiyacı vardı. "İzninizle" deyip ayağa kalktı. "Bol bol içmelisin bunu hak ediyorsun" dedim, gülüştük.

Az ilerimizde Adalet Ağaoğlu onun arkasında Enis Batur ve nice çınarın gölgesinde içmek güzeldi.
Tabii kafayı bulup dışarıda 15 kişiye saldırma girişimim olmasaydı.

Tanrının kötü çocuklarına o gün iyi oldukları için teşekkür borçluyum.  

borsa yükselişte, kalbimizi diyorum nereye yatırsak acaba?

Çayı plastik bardakta ellerimiz yanarak içip, hiç hayıflanmadan kalan son dalını uzatıp "devam et" diyen arkadaşlara sahip olduğum için varlıklıyım.

Cumartesi, Aralık 01, 2012

cennet vatan


Şimdi, şu anda bazı kadınlar ölen oğlunun kemiklerini ararken, bazı kadınlar hangi barda tanımadığı bir yakışıklıyla karşılaşacağını düşünüyor.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...