Salı, Ocak 07, 2014

alengir

beni bıraktığın gün tuttum ben bir örgüte yazıldım
anlamı kalmamıştı çünkü hayatın
öldüm sandığımda uykunun birinde 
yani sevgilim uykumda göçmek isterken düşündüm,
sonbaharın da sebebi olmalı,
kabustan yalnız bırakılmış bir halk gibi kalktım
halkta, uyku da, örgütte, sevdanda bir boka yaramadı
anladım.
beni bıraktığın gün, ben tuttum bileğimi kestim
silahım olsaydı kesin kendimi öldürürdüm
örneğin kurşun aklımdan geçerdi, ölmedim.
benden önce ölenler vardı. çok kan aktı sene 77
ben bu tarihte doğduğum için adım böyle alengirli
tarih de, kan da gizli bilmeceymiş çözemezmişim
anladım.

beni bıraktığın gün, gittim avludaki çiçeği suladım
saksısına biraz daha hapsolsun diye
hiç girmedim içeriye ama arkadaşlarım ölecek hapiste
ben dışarıdayım çok şükür, kader diyor
düşün, peşinden koştuğumuz halk bile!
anladım.
seni bırakmadım, an ne?
akrep bile koşarken zamanın peşinde
çağımı ve acımı arıyorum
kimsenin günahı yok, içimdeki merdivenlerden sorumluyum
indikçe mezar, çıktıkça hayat
tam ortasına gerilmiş bir halattayım
anladım.

anladım
kaybetmenin elleri de varmış, insan içine çekildiğinde
seni hep alkışlayacak olan
ben bir kadına yenildim
sen iyi oyna
ben kaybettim
sen kazan fenerbahçe!
ama bil. seni de kadını da bıraktığım gün
felaket şeyler olacak memlekette!

İnan Ulaş Arslanboğan

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...