Perşembe, Ocak 02, 2014

bir hal

günlerdir ağzımda tuz tadıyla kalkıyorum 
acı bundan sonra ben olsun
kanatlarını döktüğün otel odasından topladım ben!
keder ne ki, kaderinin yanında? o da sana benden çay olsun.
bana dünyayı daralttığında suya eğilip yılan gibi fısıldadım; 
sevgilim artık uçamayacaksa, kollarımı sana bırakıyorum kanat yap ona

milyon kez tekrar ettim 
ben varım ben varım ben varım ben varım ben varım
olamadım yanında
sırtıma dönüp bakıyorum gölgesi vuruyor duvara bu hançerin
yapraklarımı döken kış ellerimi de dal yapıyor doğaya
mutlu musun diyerek eğiliyorum suya, su; garibanım bu okyanusta
çölde altındır değerim. bundan
bende bir hal var
bende bir hal var
bende bir hal.

şimdi hangi soruda yanlışım bilmiyorum.
hangi sözcükten çektim kendimi de gövdesi oldum bu fiilin

gidiyorum.

ağla kollarımı bıraktım sana
kollarımı
kollarımı
onlarla ağla.

İnan Ulaş Arslanboğan

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...