Pazartesi, Ocak 13, 2014

Nefes almayı unutmak nedir bebeğim?

Biz şimdi ölsek; en fazla kahvede çaylar soğur.
Yılmaz Odabaşı

Geçtiğimiz hafta Selçuk amcayı kaybettik. Oğlu Eren arkadaşımdı 12 yıl önce daha 19 yaşındayken sahne dekorunun devrilmesi sonucunda aramızdan ayrılmıştı. Şimdi, babası Selçuk Uluergüven'le koyun koyunalar.
Birkaç gün öncesinde de Adnan Azar gitti. Evimde bir kitabını bulmuştum. Öteki yayınevinden çıkmış Vedat abiye sordum. Evet, dedi. 'Zamanında şiir basıyorduk.'  Kitabın editörlüğünü Ahmet Telli yapmış. Kısacık şiirlerin olduğu incelikli bir kitap.

2014 hiç iyi başlamadı anladık. Herkesi oyundan almaya kararlı.

Sonra dün ölüyordum. Aslında geceleri çok sorun yaratmıyordu. Bilinç kapalı olunca, daha doğrusu üst beyin topu alt beyne paslayınca pek sorun olmuyordu geceleri nefes almayı unutmak. Hatırlamıyorsun çünkü.
Fakat şimdi öyle mi? Değil! Gündüzde nefes almayı unutmaya başladım. Şimdi bunları yazarken bile unutuyorum. Neyse dün bir atak geçirdim. Geçirdim gitti. Şimdi bir hastane bulup şu sorunu çözmem gerekiyor. Nefes almayı unutmak nedir bebeğim?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...