Çarşamba, Şubat 19, 2014

Linç kültürü

Farkına varmadan linç kültürüne öyle katkılar yapıyoruz ki, dillere destan. Birincisi şu Kabataş konusu. Kadın belli ki kurmacanın içinde figüran, taciz ettiler, organlarını kafama sürdüler vs. şeklinde açıklamalar yapıyor. Bazı aklı evvel solcular da ya da solcu geçinen tiplerde gidip bunun üzerine deri pantolonlu birkaç İngiliz'in fotoğrafını paylaşıp, "aha işte bulduk" diyerek kendilerine mizah malzemesi çıkartıyorlar.
Hatırlatalım olayın olduğu dönemde 'yapanları dışlamak gerek' görüşü yaygındı. Bu aynı zamanda bu olayın yaşanabilirliğinin de kanıtıydı. Yani kimse yok canım yapılmamıştır demedi. Kadının küfür ettiği, hatta gruptakilerden birisine tokat attığı rivayet ediliyordu.
Politik tutum, deri giymiş bir grup insanı, 'kasıktan dize kadar gel bize kadar ve bunlar Kabataş kahramanı' diyerek lanse etmek midir?

İkincisi şu zengin çocuğuyla alakalı, ailesinin 100 bin euro'luk yat almasıyla 'anlayamazsınız, en çok motorun suyu köpürtmesini seviyorum' diyen çocukla alakalı. İsmi üzerinde çocuk, cinayet işlese ceza yemeyecek, ailesinin densizliği tamamen çocuğun üzerine yıkılıp, linçe maruz kalıyor. Bırakıyorsunuz. Evet, aynı şeyi 'oğlum bak git' olayında da yapmış ve farkına varmamıştık. Artı 'damar benim kan benim' diyen çocuk daha sonra lütfen benim videomu izlemeyin, okulda utanıyorum diye yakarmıştı da kimse duymamıştı. Şimdi duyun, bu kültür çocuk oyuncağı değil.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...