Pazartesi, Eylül 14, 2015

edip efendiye söylenmemiştir

ben, belki koşarak gittim.
bıraktım ne verildiyse, ne ile gönenirse insan
benliğimde asılı kancalar,
dedemden kalan kravatlar,
geceleri gördüğüm rüya 
yorulmuş başkalarınca, benim olan bir şey yokmuş
uykularda bile.
oysa Atatürklü bir filmin ortasındaydık
savaşlar falan olmuştu içimizde
sonra sanayi devrimi, sonra sen çıkageldin
uzadı geceler, yataklar daha da genişledi,
bu cumhuriyeti ilgilendirmez ama sevmiştim seni
bize bira veren tekel, sigara ikram eden Edip efendi
evini açıp, akşama dönerim diyen beyoğlu mesela
onlar da yeltenmişti sana, onlarında umutları vardı yarım kalan
bir gece kurtlar ulurken onlarsız da yaşayabilirsin demiştim

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...