Cuma, Eylül 11, 2015

sensizliğin elleri




atlılar yenik dönebilir artık, şafaklara çekilen kılıçlar kırılabilir
çiçeklere küskün şu plazalar
yıkılsın diye soyundum geçmişimden bildiğim şeylere doğru
sevgilim sensizliğin elleri ne fakir

halbuki
biz iki ev gördüğümüzde bir halk sanıyorduk,
daha sıkı tutuyorduk çocukların ellerini
dağların karnına yerleştirdiğim doğa doğuracaktı,
sana baharlar sunsun diyeydi.
olmadı

topraksız bir aslan gibi kıvrıldım acıma
göğsümden içeri daldırdım pençemi
orası be sevgilim! işte orası çok acıyor bilemezsin,
seni bazen goebbels’e benzetiyorum
çekip vurasım geliyor tarihini
sevgilim sensizliğin elleri ne mülteci


biz birbirimizi başkalarına bırakırken neden herkes çok mutlu?
bölünüyoruz karıcığım
sensizliğin elleri ne kürt!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...